Кыш туйдырдымы? Казан халкы һәм кунаклары фикере

Марсель Бикбаев, тележурналист:

– Бала чакларда “быел кар күп” яки “быел кар аз” дип хәсрәтләнгәнемне хәтерләмим. Тимераякта шуарлык салкынча көннәр торса, шуңа шат идем. Олыгая бару галәмәтедер, бу кышта карның “муеннан” да күбрәк булуы туйдырды. Казанда ишегаллары кар белән тулды, шөкер, транспорт хәрәкәтендә туктап калуларга ирек бирелми. Язгы һәм җәйге чорларны яратам, салкында рәхәт түгел. Кискен җылыта күрмәсен инде: урамнарны һәм үзәнлектәге йортларны су басып бетерергә мөмкин.

Фоадия Сабирҗанова, пенсионер:

– Балтач районындагы Чыпья авылында яшибез. Тал чыбыгыннан йорт җиһазлары ясавы белән данлыклы безнең авыл халкы. Карлы кышларны күргән бар, ләкин быелгы кебек күп яумаса да ярар иде. Авыллар кар астында бүген. Көн тудымы, кар көрибез. Тора-бара ишегалларын чистартырга өлгереп тә булмый башлады, сукмак кына ачабыз. “Җәй коры киләчәк”, дигән фаразлар ишетелә. Кар акрын гына җиргә сеңеп, туфракта дым запасы булдырсын иде.

Эльвира Хәбибуллина, артист:

– Казахстанның төньяк өлешендә кышлар гел салкын була, җил үзәкләргә үтә. Казахлар салкыннарга бирешмәс өчен майлы итләр ашый. “Бишбармак” – шундый ризыкларның берсе. Туганнар һәм дуслар белән аралашып яшәү әһәмиятле. Казаннан гел җылы хисләр алып китәбез. Кышны яратам дип ялганлыйсым килми, әмма кыш та үз урынына кирәк. Язны сагындым, кояш яктылыгын, түбәләрдән тамчылар тама башлаганны түземсезләнеп көтәм.

Ринат Хәбибуллин, машина йөртүче:

– Казахстаннан Казанга елына ике-өч мәртәбә кунакка килеп китәбез. Казан җәен дә, кышын да бик матур. Казахстан 5 табигый зонага бүленә. Төньяк өлешендә кыш салкын, ә көньяк өлешендә климат йомшак, Урта Азиядән тропик эсселек үтеп керә. Кышның 6 ай дәвамында баруы ялыктыра, әлбәттә. Аллаһы боерса, Казанга икенче килүебездә җәй булыр инде. Җәй көне иркенләп шәһәрне карап йөрербез.