“Улым, әйбәт бизнес булырга тиеш, диде”

– Олы улыбыз Флюсның идеясе иде ул. Әйбәт бизнес булырга тиеш, сарымсак утыртып карыйк әле, диде. Узган елны беренче тапкыр гына үстердек. Әйбәт уңыш алгач, быел да бу эшне дәвам итәргә булдык, – дип сөйләде безгә Гөлчирә. 

Фархушиннарның үз фермер хуҗалыгы бар. Күп еллардан бирле печән һәм иген үстерәләр. Алардан аермалы буларак, сарымсак, әлбәттә, кул көчен күбрәк таләп итә. Утыртыр алдыннан сарымсак тырнакларын аерырга, җәй көне укларын өзеп чыгарга, чүбен уташырга, трактор казып алгач, җыеп урнаштырып барырга берничә кеше кирәк. Авыл кечкенә булгач, ярдәмчеләрне күрше авылдан чакыралар икән. 

Үсемчелектән тыш, күп итеп маллар да асрыйлар.
– Авылда яшәгәч, гомер-гомергә терлек асрадык. Электән үк абзарда ике-өч сыер, ун-унбиш баш үгез тоттык. Сыерлы көнең – сыйлы көнең, дип юкка гына әйтмиләр. Шул сөт, ит саткан акчага балаларны укыттык. Үзем дә, ирем Флюр да колхозда фермада эшләдек. Колхоз беткәч, иске ферманы алып төзекләндердек тә малларны шунда асрый башладык. Бүген маллар саны 35кә җитте. Быел әле сөт бәяләре ярыйсы, 28 сумнан тапшырабыз. Үзебезнең эшкәртергә вакыт калмый, сөт җыючыларга гына бирәбез. Күпләп асраганда, мал тоту үзен аклый. Кырларны эшкәртә торган техникаларыбыз да үзебезнеке. Печәнен, ашлыгын да үзебез әзерләгәч, бик авыр дип әйтеп булмый. Ягулык, ашлама бәяләре генә кыйммәтләнде. Эшләмичә дә утырып булмый. Тырышканыңның әҗерен күрми калмыйсың, – ди Гөлчирә.  

Әңгәмәбез ахырында гына бал кортлары тотулары да билгеле булды. Боларның барысына да ничек өлгерәсез дигән соравыма, улларыбыз Флюс белән Илсур, киленнәребез дә бик булыша, авыл җирендә ялкауланып ятып булмый, диде ул.