20 ел урын өстендәге ире янында

Рамин белән аларның мәхәббәте кинодагы кебек башланган – бер күрүдә гашыйк булганнар. Бергә тормыш корып җибәргәннәр, уллары туган. Барысы да ал да гөл кебек.

Тик 2006 елның бер көнендә бу бәхетне фаҗига бүлгән. Эшкә киткән Рамин юл һәлакәтенә юлыккан. Каты җәрәхәтләрдән соң табиблар өмет бирмәгән:
– Берничә атна гомере калды, – дигәннәр.

Ләкин Дания ышанычын югалтмаган. «Ул яшәргә тиеш», – дип, соңгы көченә кадәр көрәшкән. Табиблар өметсез дип кайтарып җибәргән ирне ул үзе карарга алынган.

Шул көннән башлап, инде егерме елдан артык, Рамин урын өстендә. Ә Дания – аның янында. Көн дә, төн дә. Ул ирен махсус көпшә аша ашата, карап-тәрбияли. Хәрәкәтсез яткан кешене еллар буе тәрбияләүнең никадәр авыр икәнен күз алдына китерүе дә кыен.

Кайчак кешеләр:
– Ничек болай яшәргә мөмкин? – дип сорый. Дания исә тыныч кына:
– Ул – баламның әтисе. Мин аны ташлап китә алмыйм, – ди. Шул сүзләрдә хатын-кыз язмышы, намусы, тугрылыгы. Уллары үсеп җитә, үз гаиләсен кора. Ә Дания өчен тормыш һаман шул ук: ире янында тору. Ул концерт-театрларга йөрми, ял итүне белми. Аның дөньясы – Рамин.

Кайчак ире елмаеп куя, йоклаганда хәрәкәтләнә. Дания өчен бу иң зур бәхет.  Аның чын батырлыгы менә шундый күзгә күренми торган сабырлыктадыр. 

Назлыгөл
Төп фото нейрочелтәр ярдәмендә әзерләнде