«Кызымны бу кешедән ничек коткарырга? Киңәш бирегез, зинһар!»

«Зинһар, минем бик зур борчуымны, җаныма тынычлык бирмәгән соравымны бастырып чыгара алмассызмы икән? Һәр кешегә үз тынычлыгы кадерле бит инде. Бу язмам кызым турында.

Кызым ире белән сигез елдан артык яши. Ире беркайда да рәсми эшләми, сугышка алуларыннан куркып, төрле вакытлы эшләрдә эшли. Тапкан акчасын үзе өчен тота: уенга, дуслары белән эчүгә тота, ди кызым. Ә ипотека, фатир өчен түләүләр, балалар бакчасы, машина кредиты — барысы да кыз җилкәсендә. Машинада кияве йөри, ә кредитын кызым түли. Кредитларның барысы да кызым исемендә.

Ниһаять, аерылышырга гариза бирделәр. Аллаһка шөкер, суд тиз булды. Хәзер аерылышу турында таныклык алырга көтәләр.

Ләкин хәзер хәл тагын да катлауланды. Кияве янаулар белән куркыта, кызымны эштән чыкканда сагалап тора. Ишек йозагын алыштырганнар иде, ул ачкыч ясаткан да, өйгә кереп утырган. Төн буе тынычлык бирми, ди кызым.

«Нишләргә инде? Полиция чакыртырга да курка кызым, кулында аерылышу турында таныклык әлегә юк. Бер айлап вакыт калгандыр, үзем шулай исәпләдем. Ишеккә тагын йозак куйсаң да, сагалап торып, ишекне ватып керер дип куркабыз.

Бүген дә көне буе агач артына машинасын яшереп, кызымны сагалап торган, ди.

Кызым инде фатирны арендага алып, күченеп китү турында да уйлый. Ә кияве: „Монда үзең яшәргә тиеш, фатир өчен дә син түлисең, кредитлар да синең исемеңдә“, — ди.

Нишләргә белмибез. Бу кешедән ничек котылырга? Мондый хәлгә юлыккан кешеләр бармы арагызда? Нинди киңәш бирер идегез?

Баланы бәхетле булсын дип үстерәсең, ә тормышта нинди сынаулар белән очрашырга туры килә...»