«Дулкыния: исемем дә, язмышым да – дулкын кебек»

1975 елның 11 декабрендә, әти мәрхүм әйтүе буенча, чатнап торган суыкта, Кукмара районы Каенсар авылында ошбу жиһанга аваз салганмын.

Исемемне әти тапкан, әти куйдырган. Яшь чагында күп йөргән, күпне күргән кеше ул. Түбән Тагил якларында таныш гаиләсе һәм шул гаиләдә 5 кыз үсеп, алар: Дулкыния, Ташкыния, Ай, Кояш, Нур исемнәре йөртеп, ә менә шул Дулкыния исемлесе хирург һөнәрен үзләштергән булган. Әти : "Минем кызым да хирург булсын иде", - дип уйлаган һәм өметләнгән. Дөрес, хирург дәрәҗәсенә менә алмадым, шулай да медицина юлына басарга насыйп булды.

ДУЛКЫНИЯгә килгәндә, дулкын сүзенә ия кушымчасын кушып ясаганнан килеп чыккан исем. Мин үземне, Волнушка, Дулкын + ия, дулкынга ия, яисә хозяйка волны, дип атарга яратам. Интернет челтәренә күз салсак, анда мине "халык кызы" (“дочь народа”) дип атаганнар.
Элеккеге китапларда исемем күренмәсә, 2019 елда Татарстан китап нәшрияты бастырып чыгарган Гомәр Саттаровның "Татар исемнәре" китабында инде Дулкыния исеме дә аерым урын алган. 

Беркайчан да исемемнән оялмадым, киресенчә, кем дә булса исемемне сорап, җавап алганнан соң, шаккатулы йөзләрен күрү, миндәге исемне беренче тапкыр ишетәбез диюләре, шундый ят та, матур да (шулай дип уйлыйм) исем йөртүем белән горурланып куя идем. Кечкенәрәк, яшүсмер вакытларымда туган авылымда бала туса, минем исемне куймаслармы икән дип өметләнгән чакларым булгаласа, тора-бара бердәнбер булып йөрү миңа нык ошый башлады.

Кечкенәдән, әтием: "Саба районында Дулкыния исемле кыз бар икән, кызым", - дип еш әйтә килде. 12 еллар элек, Вконтакте челтәрендә, бер яшь кенә егет миңа дуслыкка теркәлеп, әнисенең исеме Дулкыния икәнлеген җиткереп, безне – ике Дулкынияне таныштырып та куйды. Мин хәзер үзем генә түгел, без икәү! Минем адашым, әтием искә алучы Саба кызы булып чыкты да инде. Хәзергесе көндә ике Дулкыниянең дә дус булып, Казан шәһәрендә яшәп яткан көннәре. Иң кызыгы, бәлки иң кызганычыдыр, безнең узган тормыш юлларыбыз да бертөрле, бер-беребезнең язмышларын, ялгышларын кабатлап барабыз. Бәлки исемнәребез җисемебезгә туры килеп, дулкынланып, "башкаларны дулкынландырып" яшибездер...

Кыскасы, салкын декабрь аенда тууыма карамастан, мин кышны түгел җылы җәй айларын үз итәм, күңелем дә, йөрәгем дә җылылыкка тартыла, җансыз әйберләрдә дә матурлык күрәргә тырышам һәм күрәм дә. 

Яңа кешеләр белән аралашканда, бер ишетүдә эләктереп алып, бозмый-үзгәртми исләрендә калдыручылар күп булса, шулай да онытып Дулкын, Иделия, Чулпания, Дина (рус халкы), хәтта Аврора диючеләргә кадәр табылды. Кем генә дип дәшсәләр дә, берсенә дә үпкәм юк. Минем МИН икәнлегемне генә онытмасыннар!

Дулкыния Гаянова