Дилә Нигъмәтуллина: «Əни күз алдымда «теге дөнья»га китеп барды»

Кулдан килгәнчә әнинең гомерен озынайтырга тырыштык. Табиблар аны 3 айдан соң үләчәк, диде. Шушы соңгы айларда тормышын җиңеләйтмәкче булдык. Әмма рак дигәннәре көннән-көн әнине ныграк “ашады”. Әни бөтенләй йөрмәс булды. 3 айдан артык яшәвен яшәде, әмма аңа бик авыр булды. Елына 3 тапкыр озак вакыт хастаханәдә ятып чыкты. Әле бит балам да бер яшьлек кенә, ул да игътибар таләп итә иде. Миңа үземә табиб та, психолог та булырга туры килә иде. Эмоциональ яктан бик җиңел булмады. Психологларга йөрүем аркасында гына акылдан шашмадым.

Әни күз алдымда “теге дөнья”га китеп барды. Аны югалтуны бик авыр кичердем. Чөнки соңгы елларда әни белән тагы да ныграк якынайган идек. Мәктәптә укыганда әни бит ул бертөрле, ә үзең әни булгач, ул тагы да кадерлерәк. Соңгы елларда әни белән көн-төн сөйләшә идек. Баксаң, мин әнине бөтенләй дә белмәгәнмен икән!

Кайгы берүзе йөрми. Күптән түгел кайнанам, Сәфинәнең икенче нәнәе дә үлеп китте. Бу югалту да безнең өчен авыр булды. Сәфинәгә нәнәйләренең юклыгын ниндидер әкиятләр белән аңлатырга тырыштык. Янәсе, алар әле дә бар, тик күренмиләр генә. Ул һәрвакыт алар белән сөйләшеп йөри. “Болай эшләргә ярамый, нәнәйгә ошамыйчак”, - дип еш әйтә ул.

Авыр туфраклар җиңел, урыннары оҗмахта булса иде.