Гөлназ Сәфәрова: «Улым беренче сыйныфта ук физика укытуларын сорый»

Айдан укырга ярата, мәктәпкә бару теләге көчле. «Садикта йоклап туйдым, ниһаять, мәктәпкә барам!» – дип сөенеп йөри инде. Көндезге йокы аркасында балалар бакчасын яратмый иде. Мәктәпкә бару теләге сүнмәсен, көчәеп кенә торсын дип телим.

«Нишләп безгә физика фәне кермәячәк?» – дип сорый. Тәҗрибәләр ясарга ярата. Минем ирем дә шундый: кайчак әллә нәрсә эшли дә, мин шаккатып, ничек эшләдең, дип карап торам. Ул: «Бу бик гади, физика законы бит», – дип тора. Күрәсең, Айдан әтисенә охшаган. Улымның туган көненә дә шартлаулар ясый торган, утлар чыгара торган аниматор чакырдык. Үзенә бик ошады. «Әни, үзем дә эшләп карыйм, сыек азот кына алып кайт әле», – дип сорый. «Өйдә генә эшли күрмә, кирәкми», – дип әйтәм. 7 яшендә физиканың күп төшенчәләрен белә. Мин, мәсәлән, ул яшемдә «сила тяжести»ның нәрсә икәнен дә аңламый идем.