Иртәгә башлыйм. Иртәгене көтә-көтә, гомер узганын да сизми каласың

Кемдер киләсе елдан ураза тотарга уйлана. Бу атнада гына тартасын тартып, эчәсен эчеп бетерәм дә, киләсе атнадан яңа тормыш башлыйм диючеләрне дә очратып торам. Алдагы айдан керем өлешен арттырып, кесәсен калынайтырга теләүчеләр дә юк түгел. 

Ә инде хатын-кызларның киләсе атнада, айда, елда ябыга башлыйм, диетага утырачакмын диюләре күп мәзәк-анекдотларга әйләнгән күренеш. Иртәгә, алдагы атна, киләсе ай, ел... Шуларны көтә-көтә, гомер узганын да сизми каласың. Ахыр чиктә әллә ни авырлыктан да интекмисең инде үзе, байыймыйсың да, хәерчегә дә әйләнмисең, уразасына, намазына да үз вакыты җиткәч керәсең, басасың...

Юк, камиллеккә омтылырга кирәкми дип әйтмим мин. Үз җае белән адәм баласы байлыгына да, үзенә ошаган (акчалырак, күңеленә хуш килердәй, тынычрак) эш-хезмәтенә дә, идеаль гәүдә төзелеше, авырлыгына да, иманына, намазына да омтылырга тиеш. Хәзер, шушы минутта үзеннән канәгать булып яши икән, димәк, ул кеше торгынлыкта, стагнациядә, камиллеккә омтылмый дигән сүз. Психологиядә популяр төшенчә – “комфорт зонасы”ннан чыгасы килмичә, разый булып яшәп баткаклыкка, тормыш төпкелегенә төшеп китүчеләр дә шактый. Күпчелек әнә шул иртәгә, алдагы ай, еллар дип хыяллана да, басып торган ноктасында кала яки бөтенләй төшеп тә китә. Аска...

Бер кеше тормышын икенчесе яшәми. Икенче кеше аның өчен эшләми, суламый, бәби тапмый, тазармый, ябыкмый. Тормышыбыз – һәрберебезнең үз кулында. Һәм һәр кеше ничек яшисен үзе, бары тик үзе генә хәл итә. Иртәгә дип әйтәсең икән, иртәгә башларга кирәк. Бүген башласаң, тагын да яхшырак. Ә кичә башлаган булсаң, анысы инде иң шәбе!

Соңга калма. Кичә яки бүген башла...

Фото: https://pixabay.com/ru