Исемең синең – укытучы!

Тирә-ягыбызда ярдәмгә килергә, тәҗрибәсе белән уртаклашырга әзер торучы өлкән буын кешеләре безгә һәрвакыт терәк булды. Ул вакыттагы директор урынбасары Салих Гарифуллинга (соңыннан директор) бик еш күп төрле сораулар белән мөрәҗәгать итәргә туры килде. Ләкин ул бервакытта да безгә тавышын да күтәреп карамады, авыр сүзләр дә әйтмәде, һәрвакыт сабыр булырга, төшенкелеккә бирешмәскә өндәде, үзенең шәхси үрнәге белән безгә мисал булып торды. Күпме әхлак дәресләре алдык без аңардан! 18 ел Олы Кариле урта мәктәбендә эшләү дәверендә бу коллектив әгъзалары тарафыннан мин бервакытта да эшеннән яки үзенең шәхси тормышыннан, җитәкчеләргә карата моң-зар ишетмәдем. Уен-көлке, күңел күтәренкелеге, булганына шөкер итеп яшәү барысына да хас иде. Ул вакытта мәктәп ике сменада эшли иде бит әле. Дәресләр 19.30да гына бетә. Шулай да укучылар белән дәрестән соң күпме чаралар үткәрә идек. Өстәвенә авыл тормышында да актив катнашабыз. Концерт, спектакльләр белән бик еш тирә-як авылларга чыгарга туры килә. 16 авылдан килгән укучыларның (һәр класста 32-35 укучы!) ата-аналар жыелышларына җәяүләп тә, ат белән дә бара идек. Ул вакытта хәзерге юллар да, транспорт та юк. Истәлекләрнең очы-кырые юк. 

Күпме гомер узса да, мин Олы Кариле урта мәктәбендә үткәргән елларымны, барлык укытучыларны искә алып, остазларыма рәхмәт укып, үлгәннәргә дога кылып яшим. Минем күңелемдә алар барысы да якты эз калдырган кешеләр. Алар мәгарифнең алтын баганалары – укытучылар менә алар кебек булырга тиеш! Авыл халкына да рәхмәтем зур, алар укытучыларны олылый, хөрмәт итә иделәр. Димәк, ул чор укытучылары үз-үзләрен тотышы, эш күрсәткечләре, кешеләр, үзләре укыта торган укучылары алдында абруйлы, үрнәк булганнар!

                                                                           Гөлкәй Вәлиуллина, пенсионер укытучы, хезмәт ветераны.

                                                                                                                                        фото http://pixabay.com