"Сагынам, озатып калам, ашарга пешерәм, әмма яратмыйм..."

Бу хакта педагог-психолог Гөлүсә Низаметдинова белән сөйләштек.

- Яратмыйча кияүгә чыгу дигән төшенчәне бик аңлап бетермим. Әгәр кеше кияүгә чыгарга яисә өйләнергә ниятли икән, димәк, ике арада хис, җылылык бар. 
“Нәрсә соң ул мәхәббәт?” – дигән сорауга һәркем төрлечә җавап бирер. Минем уйлавымча, ул – бер-береңне хөрмәт итү, сагынып каршы алу, озатып калу, кайгыртып яшәү.

Укучыда каршылыклы фикер туарга мөмкин. “Мин боларның барысын да эшлим, әмма яратмыйм”, – дигән сүзне күп очракта хатын-кызлардан ишетергә мөмкин. Мин моны тәҗрибәдән чыгып әйтәм. Бу очракта психологларга барырга, проблемаларны чишү юлын эзләргә киңәш итәм. Ә андый проблема ул балачактан, буыннаннардан килә. Һәм аны чишү юллары, әлбәттә, бар, - ди Гөлүсә Малик кызы Низаметдинова.