Беренче погоннар да 1943 елларда гына барлыкка килә әле. Аңа кадәр милициянең дәрәҗәсен якасындагы шакмаклар, ромблар билгеләнә. Ул чактагы милиция директорларын бүгенге генералларга тиң дисәң дә ялгыш булмас. Эштә аеруча батырлык күрсәткән хезмәткәрләргә күн итек, костюмнар бирә торган булганнар. Ә иң зур бүләк – исемле корал. Сүз уңаеннан, 1930 елларда милициянең татар һәм рус телендә күп тираж белән стена газетасы басылган. Латин графикасын кулланып татарча язу милиция өлкәсендә 1920 еллардан бирле күзәтелә.
1936 елда дәүләт автоинспекция хезмәте оеша. Республикада иң беренче машина йөртүчеләрнең берсе – Филлип Рудольфны ЮХИДИ җитәкчесе итеп билгелиләр. Ул елларда Казанда машиналар саны 2 меңнән артык булган. Ә менә башкалада өч кенә светофор эшләгән. Аларны юл инспекторлары махсус ачкыч белән кулдан көйли торган булган.
Сугыш елларында күп милиция хезмәткәрләре фронтка алына. Кораллар, “похоронка”лар, ядрә тишкән савыт-саба арасыннан аерылып торган экспонат – гармунның үз тарихы. Ул сугыштан соң озак еллар эчке эшләр системасында эшләгән Дмитрий Мироновныкы икән. 1945 елның маенда Берлинда Бранденбург капкасы каршында шул гармунында уйнап утырган ул. “Мин вафат булгач, сугыш кичкән бу гармунымны Эчке эшләр министрлыгының музеена куярсыз”,– дип васыять әйткән булган.
Хокук саклау өлкәсендә хатын-кызлар элек-электән булган. Ә менә сугыш елларында алар аеруча артып киткән. Күбесе тикшерүчеләр, юлларда хәрәкәт юнәлешен күрсәтеп торучылар булып эшләгәннәр. Сугыш елларында ипи, токмач алыр өчен бирелә торган махсус карточкаларны, акчаны ялганлап ясау очраклары да арткан.
Эчке эшләр министрлыгын җитәкләгән һәр министрга музейда аерым урын бирелгән. Сүз уңаеннан, фронтовик, хөрмәткә ия министрларның берсе – Салих Япеевка музей каршында бюст куярга һәм аның исемендәге сквер булдырырга уйлыйлар икән. Ремонт эшләре инде башланган.
2011 елдан полиция кабат үзенең тарихи исеменә үзгәртелә. Соңгы унеллыкны чагылдырган экспонатлар күп нәрсә турында сөйли. Чечен сугышында шартлау вакытында өчкә ярылган мылтык, экстремистларның китап эченә куелган шартлаткычлары, аяк киеме табанына яшеренгән наркотиклардан алып – участок полицияләренә гаиләсе белән яшәргә, эшләргә дә мөмкинлек биргән полиция йортларына кадәр бар монда. Күп нәрсә интерактив формада күрсәтелә. Экспонатларны тотып, киеп карарга да була.
Спецназ формасының башлыгын, бронежилетын үзең кигәннән соң гына 5-6 килограмм авырлыктагы киемнән ничек хезмәт итә икән болар дип шаккатасың? Мылтыкларны сүтеп җыярга була, кораллар турында мәгълүматлар укырга мөмкин. Тиздән интерактив квест оештырырга да уйлыйлар икән. Музейның үз кинозалы бар.
Елына карап җинаятьләре дә төрле: сәгать, алтын, фатир каракларын – кара риелторлар, акча урлаучыларны – интернет мошенниклар алыштырган. Ялган детекторлары, алкотестор, күзәтү камералары... Полиция хезмәтендә алымнар, җәзалар үзгәрсә дә, максат, бурычлар бер үк калган: намус, аек акыл белән тәртипне саклау.
Немец телендә текст язылган әлеге тактаны 70нче елларда Казандагы Бехтерев урамында урнашкан Эчке эшләр министрлыгының балалар бакчасын төзекләндергәндә тапканнар. Анда болай дип язылган: “Без әсирлеккә төшкән немецлар. Дәүләткә тәүлегенә 12шәр сәгать эшләдек. Моның өчен безгә 200 грамм ипи һәм 300 грамм борчак боткасы бирәләр иде. 1948 ел”.
1990 елларда популярлашкан “кызыл кәчтүмнәр”не (малиновый пиджак) хәзерге буын мәзәкләрдән генә ишетеп белә. Муенына калын алтын чылбыр таккан, бармакларына “печатка” кигән, зур гына чыбыксыз телефон тоткан “яңа руслар” өчен болай киенү бик текә булып саналган. 90нчы елларның беренче яртысында кайбер кануннарның йомшартылуы җинаятьләрне арттыра. Төрле төркемнәр барлыкка килә. Күп кеше караңгыда урамнарга чыгарга курка башлый. Үзе белән газ балоннары йөртә.
Анна Арахамия фотолары
Кызыклы яңалыкларны күзәтеп бару өчен безнең МАХ каналына кушылыгыз.
Комментарийлар